19/02/18

Acto institucional no Parlamento de Galicia en homenaxe ás vítimas do Holocausto e ás vítimas galegas dos campos nazis










O Parlamento de Galicia acolleu hoxe un solemne acto institucional organizado co gallo da recente conmemoración do Día Internacional en Memoria das Vítimas do Holocausto (27 de xaneiro) no que por mandato de Nacións Unidas lémbranse aos seis millóns de xudeus asasinados durante a Shoah (Holocausto en hebreo) e no que este ano tamén rendeuse homenaxe ás vítimas galegas dos campos nazis.

O presidente da Cámara, Miguel Ángel Santalices, afirmou que “ante a barbarie e na defensa dos dereitos humanos; fronte aos totalitarismos –sexan do signo que sexan- e fronte á súa barbarie, non  hai nin pode haber reservas entre os demócratas”.

Por iso, dixo Santalices, “celebro a reiterada unanimidade desta Cámara na condena do Holocausto, máis tamén para reclamar unha actitude inquebrantable fronte a posibles brotes de antisemitismo, racismo, xenofobia ou discriminación baseados na orixe étnica o unas crenzas relixiosas das persoas”.

O acto comezou coa lectura dos nomes das 193 vítimas galegas dos campos nazis, persoas que foron obrigadas a subir aos trens da morte; unhas morreron nos campos de concentración, mentres que outras foron liberadas. A relación foi proporcionada pola Asociación Galega para a recuperación da Memoria Histórica e a lectura correu a cargo de alumnas e alumnos do IES Xosé Neira Vilas de Perillo (Oleiros).

No vestíbulo principal do Parlamento de Galicia, escenario do acto, colocáronse 193 rosas brancas, aprisionadas por arame de espiño e ao carón do escudo de Galicia, como símbolo do “recordo imperecedoiro das 193 vítimas galegas deportadas aos campos nazis”.

Unha Galicia liberada das ataduras da ditadura

“Sirvan estas flores –afirmou o presidente do Parlamento- para simbolizar o recoñecemento ás vítimas dos campos nazis na Galicia actual, unha Galicia democrática, dotada das súas propias institucións de autogoberno xurdidas da Constitución española e do Estatuto de Autonomía; unha Galicia que, liberada para sempre das ataduras da ditadura, acubilla o recordo destas e de todas as vítimas, co agarimo e coa dignidade que todo ser humano merece, en especial os que loitaron pola liberdade e contra o fascismo”.

“A estas vítimas galegas –continuou Santalices- rendemos tributo na sede do poder Lexislativo galego, do mesmo xeito que homenaxeamos a memoria de todos os españois que foron deportados aos campos de exterminio, e á totalidade das vítimas do Holocausto, fose cal fose a súa orixe”.

Na súa intervención, o presidente do Parlamento recordou tamén  aos exiliados españois que, ao remate da guerra civil, en 1939, foron confinados en campos de concentración no sur de Francia en condicións infrahumanas.

“Rendemos tributo, ademais –engadiu o titular do Lexislativo galego-, a cantas persoas, especialmente aos heroes anónimos, desde as súas diversas responsabilidades, foron quen de enfrontarse á maldade extrema encarnada polo nazismo”.

Referiuse a persoas como o diplomático español Ángel Sanz Briz, coñecido como Anxo de Budapest, que salvou da morte a máis de 5.000 xudeus, argumentando os vínculos destes con  Sefarad.

Santalices recordou tamén ás irmáns Touza –Lola, Amparo e Julia-, tamén coñecidas como as Schlinder galegas, que desde Ribadavia deron soporte a unha rede que conduciu a Portugal, e desde alí a América, a varios centos de xudeus  que fuxían do horror nazi.

“Uns e outras, e moitos máis desde o anonimato, constitúen exemplos de heroísmo en grao extremo, persoas que asumiron riscos elevadísimos sen máis recompensa que a da súa conciencia, tratando de axudar a quen estaba sentenciado de antemán por un réxime despiadado”, concluíu Santalices.

A xuízo do presidente do Parlamento “segue sendo necesario explicar aos máis novos qué foi o Holocausto e as súas causas”, do mesmo xeito que, como pide a UNU, resulta preciso “condenar sen reservas calquera manifestación de intolerancia relixiosa, antisemitismo, incitación, acosou ou violencia contra as persoas ou comunidades baseadas en cuestións de carácter étnico ou relixioso”.

A UE, o mellor antídoto contra o totalitarismo

Aínda así, “hai moitas e poderosas razóns para o optimismo, comezando polas ferramentas coas que a propia Europa se dotou a si mesma para evitar repetir dramas do pasado”. Para Santalices, a Unión Europea , democrática e social, malia as súas disfuncións, segue a ser o mellor antídoto contra a barbarie e contra os totalitarismos que todos rexeitamos”.

O acto celebrado esta tarde responde a unha proposta da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica e foi organizado logo do acordo dos catro grupos parlamentarios representados na Cámara. Durante a celebración institucional, Elías González Docampo interpretou á zanfona dúas pezas musicais: O cego da faba e Negra Sombra. O acto rematou co Himno Galego.

ACTO INSTITUCIONAL CO GALLO DO DÍA INTERNACIONAL EN CONMEMORACIÓN DAS VÍTIMAS DO HOLOCAUSTO – HOMENAXE ÁS VITIMAS GALEGAS

LISTADO DEPORTADOS GALICIA

A CORUÑA
1. ALBEDRO VILLAVERDE, José
2. ALBITE MIRANDA, Silvestre
3. ARES ARIAS, Víctor
4. BARREIRO BUGLIOT , Manuel
5. BATALLA CANLE, Fernando
6. BECERRA TRIÑANEZ, José
7. BOURNASELL SAMPEDRO, Luis
8. BREGUA MURIÑO MOURIÑO, Adolfo
9. CAAMAÑO FERNÁNDEZ, Francisco
10. CAAMAÑO Teofilo
11. CALLÓN PEÓN, José
12. CAMAÑO NOVO, Isolino
13. CAMEÁN SAN ISIDRO, Juan
14. CASAL CHAO, Juan
15. CASTILLO SOUTELO, Adriano
16. CASTIÑEIRAS DÍAZ, Joaquín
17. CENDÁN RODRÍGUEZ, Antonio
18. CONDE NÚÑEZ, Víctor Manuel
19. CRIADO GABEIRAS, Vicente
20. FARIÑA CHOUCIÑO, Antonio
21. FERNÁNDEZ GARCÍA, Manuel
22. FERNÁNDEZ PARADA, Manuel
23. FERNÁNDEZ, Manuel
24. FIDALGO ANTELO, Daniel
25. FIDALGO PÉREZ, José
26. FIGUEROA LIRES, Manuel
27. GARCÍA DE LA CRUZ, Juan Clemente
28. GARCÍA GARCÍA, Avelino
29. GARCÍA LAGARES, Arturo
30. GARCÍA SEOANE, Pastor
31. GARCÍA SOBRIDO, José
32. GÓMEZ IGLESIAS, Francisco
33. GONZÁLEZ DEL VALLE, Juan
34. GONZÁLEZ REGUEIRO, José
35. GUZMÁN FERNÁNDEZ, Rufino
36. LAMELA MARCOTE, Ramón
37. LÓPEZ CRIADO, Leopoldo
38. LÓPEZ RAMA, José
39. LÓPEZ SOTO, Félix
40. LÓPEZ YÁÑEZ, Alfonso
41. MARTÍNEZ ARIAS, Julio
42. MARTÍNEZ CACHEIRA, José
43. MENDOZA COTO, Francisco
44. MILLÁN MARTÍNEZ, José
45. MÍNGUEZ CASTRO, José
46. MOLINA PALLARES, JOAQUIN
47. MONTERO, Francisco
48. MORGADE FEAL, Jesús
49. NAVEIRA CAMPOS, José
50. NAVEIRO COUSO, José
51. NOGUEROL OTERO, Felipe
52. OUBIÑA FERNÁNDEZ, Enrique
53. OUTEIRAL RÍOS, Marcelino
54. PARDAL POUSO, Marcelino
55. PEÑA LOSADA, José Andrés
56. PEÑA MARTÍNEZ, Manuel
57. PEÑA ( PENA ) ROMERO, Francisco
58. PEREIRA PÉREZ, José
59. PÉREZ, José
60. PERMUY PÉREZ, Manuel
61. PIÑEIRO AGULLEIRO, Manuel
62. PONTES PALMEIRO, Manuel
63. RAFALES LAMARCA, Luis
64. RAMOS GONZÁLEZ, Valentín
65. REY DOMÍNGUEZ, DEMETRIO
66. REY LAGO, Juan
67. RODRÍGUEZ LOURO, Manuel
68. RODRÍGUEZ TRILLO, Juan
69. RODRÍGUEZ VILLAR, Luis
70. RODRÍGUEZ, Emilio
71. ROMANÍ ABEIJÓN, Eduardo
72. ROMERO REBÓN, Carlos
73. SAN MIGUEL PRADA, Víctor
74. SÁNCHEZ GARCÍA, Eduardo
75. SANMARTÍN FERNÁNDEZ, Bernardo
76. SEIJAS ALLER, José
77. SEIJAS INSÚA, José
78. SERRANO NOGUEIRA, Antonio
79. SUÁREZ BLANCO, Antonio
80. TALLÓN CHARLÓN, Enrique
81. TALLÓN CHARLÓN, Francisco
82. VILLAR PIÑÓN, Manuel

LUGO
83. ALONSO LOSADA, Andrés
84. ARIAS LÓPEZ, Jesús
85. BAILÍN PÉREZ, Liberio
86. CANEDA MACÍA, José
87. CASTRO GANDOY, Benigno
88. CASTRO ORTEGA Ramón
89. COLMENERO FERNÁNDEZ, Miguel
90. DÍAZ HORTAS, Aureliano
91. DÍAZ ORTAS, Victorino
92. DOMÍNGUEZ NÚÑEZ, Manuel
93. DOVAL REIJA, Enrique
94. FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ, José
95. FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ, Manuel
96. FERNÁNDEZ PÉREZ, José
97. FERNÁNDEZ SANTÍN, José
98. FERRO, Salvador
99. GARCI-CABALLERO QUINTANO, Joaquín
100. GÓMEZ, Francisco
101. GÓMEZ LÓPEZ, Ramón
102. GONZÁLEZ PILLADO, Juan
103. LAMELAS LÓPEZ, Manuel
104. LÓPEZ CALOTO, Benigno
105. LÓPEZ DIGÓN, Jesús
106. LÓPEZ LÓPEZ, Ricardo
107. LÓPEZ REYMONDEZ, Octavio
108. MARTÍNEZ PARADA, Cástor
109. MÉNDEZ LÓPEZ, Jesús
110. MURADO MAZOY, Jesús
111. OTERO SAAVEDRA, Francisco
112. PARDO, Manuel
113. PARDO  VALES , Rafael
114. PÉREZ DÍAZ, Marcelino
115. PETEIRA BASANTA, Servando
116. SANTÍN AIRA, Balbino
117. SOUTO VILARES, Agustín

OURENSE
118. ÁLVAREZ BERNARDO, Abilio
119. ARAUJO GONZÁLEZ, Antonio
120. BALBOA GARCÍA, Joaquín
121. BLANCO VALCÁRCEL, Serafín
122. CONDE RAMOS, Ramón
123. CORTEZ, Francisco
124. DIEGUEZ BLANCO, Antonio
125. DOMÍNGUEZ RODRÍGUEZ, Julio
126. DURÁN DURÁN, Santiago
127. FERNÁNDEZ CID Eliberto
128. FERNÁNDEZ LORENZO, Tiberio
129. FERNÁNDEZ RODRÍGUEZ, Jesús
130. FOLIA ARIAS, Benedicto
131. FORMOSO FERNÁNDEZ, Eligio
132. GARCÍA RODRÍGUEZ, José
133. GONZÁLEZ GONZÁLEZ, Albino
134. GONZÁLEZ PRADA, Isauro
135. IGLESIAS GONZÁLEZ, Francisco
136. IGLESIAS GRANDE, Luis
137. LÓPEZ MARTÍNEZ, Manuel
138. MOSQUERA GONZÁLEZ, José
139. PÉREZ, Antonio
140. PÉREZ LÓPEZ, Magín
141. PÉREZ RODRÍGUEZ, Avelino
142. PIÑEIRO CONDE, Egidio
143. RAJÓ LORENZO, Julio
144. REY DOMÍNGUEZ, Demetrio
145. RIVADA NOVOA, José
146. RODRÍGUEZ OLLERO, Verísimo
147. SOUTOLLO IGLESIAS, Manuel
148. SUÁREZ GALLEGO, Alberto
149. VÁZQUEZ ESTÉVEZ, Jaime
150. VÁZQUEZ GONZÁLEZ, Antonio
151. VÁZQUEZ VALDOMINOS, Jesús
152. VILLAR FEBRERO, Antonio
153. YEBRA DACOBA, Manuel

PONTEVEDRA
154. CAMESELLE FERNÁNDEZ, Agustín
155. CASTRO MORALES ( MOLARES)  , Domingo
156. CORTEGOSO RODRÍGUEZ, Macario
157. COTO MARTÍNEZ, Manuel
158. DÍAZ RIBAS, Ramón
159. ESPASANDÍN Manuel
160. FERNÁNDEZ CID, Eliberto
161. FERNÁNDEZ GUTIÉRREZ, Manuel
162. FERRADAS PASTORIZA, José
163. FERREIRO ÁLVAREZ, Martín
164. GARCÍA RODRÍGUEZ, José
165. GARRIDO VIDAL, Ramón (Alias: CARRERO MESTRE, León)
166. GÓMEZ CORTÉS, Ángel
167. GÓMEZ TORRES, Antonio
168. GONZÁLEZ BASTOS, ARTURO
169. GONZÁLEZ VÁZQUEZ, José
170. HOYA ALONSO, Antonio
171. IGNACIO ÁLVAREZ /ALVEZ , Antonio
172. LAFUENTE POSE, Alejandro
173. LAMAS, Antonio
174. MARIÑO LAGO, Marcelino
175. MARTÍNEZ, Eudaldo
176. MARTÍNEZ PEREIRA, Jaime
177. MIGUEZ PAZOS, Olimpio
178. MUÑIZ HERMIDA , Ramon
179. NOVOA BROVA, José
180. NÚÑEZ TARGA,  Mercedes
181. OTERO ABION, Marcial
182. PIÑEIRO OTERO, Antonio
183. QUINTANS ROMERO, Antonio
184. REY CRUZ, Manuel
185. RODRÍGUEZ ABAD, Antolín
186. RODRÍGUEZ ÁLVAREZ, JOSÉ
187. RODRÍGUEZ FERNÁNDEZ, Ricardo
188. RODRÍGUEZ OTERO, Francisco
189. SÁNCHEZ JALDA, Manuel
190. SANMARTÍN ABILLEIRA, Urbano
191. TIZÓN VÁZQUEZ, Claudio
192. VARELA LOUREIRO, Francisco
193. VILA ÁLVAREZ, MARCELINO

04/02/18

O Vigo nazi durante a II Guerra Mundial








Por Jullo E. Villarino

Non fai falta mergullar demasiado para atopar en Vigo numerosos rastros da presenza nazi durante a II Guerra Mundial. E é que tras a Guerra Civil, as Rías Baixas e en especial a súa capital, Vigo, cobrou unha importancia xeopolítica sen precedentes, acrecentada pola inminencia dun conflito bélico a nivel global.

A proximidade das famosas minas de wolframio facían de Vigo un porto de referencia, pero o que realmente interesaba da ría era a súa capacidade como porto refuxio e o seu posicionamento xeográfico no centro da fachada oriental do Atlántico. Para mostra un exemplo: durante a invasión de Polonia, en setembro de 1939, ate o 10 % dos cargueiros de toda a frota alemá gardou refuxio en Vigo.

Xa desde o 1933 (ano da vitoria de Hitler nas eleccións alemás) a presenza e influencia do Partido Nacional-Socialista Alemán mostrábase como relevante. A colonia alemá en Vigo contabilizábase en máis de 200 persoas, moi cohesionadas e de grande influencia social. Desde finais do século anterior (1896) a Deutsche Atlantische Telegraphengesellchaft -a importante multinacional de cable alemá- abría as súas portas en Vigo e con ela a instalación de técnicos, directivos e xestores.

Como dato curioso foron os empregados alemáns e ingleses do cabo alemán os que en 1876 deron acceso en Galicia do sport ou football, moito antes de que se teña crónicas dos partidos relacionados nas minas de Río Tinto en Huelva.

Existía ademais unha forte colonia de industriais e dalgúns comerciantes atraídos pola liña regular marítima que unía Vigo con Hamburgo ate o inicio da Guerra Civil, coa instalación da naviera xermana correspondente. Moitos destes empresarios deixaron a súa pegada no perfil industrial actual de Vigo como son a tenda de ortopedia Küne, as empresas navais dos Kindling ou os Meyer, a firma química Vorkauf ou a tenda de electrodomésticos Steinbürggen, que perviviron no tempo.

Pero foi en marzo de 1916, coa declaración de guerra entre Alemaña e Portugal cando os alemáns foron expulsados da nación lusa e Vigo impulsou a súa colonia alemá de forma exponencial. Os grandes industriais e comerciantes instaláronse en Portugal, pondo homes de palla nas súas empresas e mantendo o control dos seus negocios por proximidade xeográfica. Créase ademais un Fogar Alemán na rúa do Príncipe, sendo este local o principal punto de visibilidade alemán na cidade.

Vigo presentaba entón unha notable colonia, instalada ademais nos mellores postos da alta sociedade olívica. Como mostra un exemplo, durante a Primeira Guerra Mundial, instalouse na rúa Colón a chamada "Pasaxe do Faro" onde, a falta de prensa escrita actualizada e radio, anunciábanse os avances de Alemaña na contenda en pizarrons e pancartas. Lembremos que Vigo é a única cidade española, xunto a Tenerife, mencionada no Tratado de Versalles que pon fin á primeira contenda mundial e reflicte a relevancia para Alemaña do enclave galego.

Co ascenso de Hitler ao poder podíase ver a relevancia desta colonia na visibilidade de cruces gamadas polas principais vías de Vigo, e no famoso Colexio Alemán (fundado no ano 1910) creouse a primeira sección das Mocidades Hitlerianas de Vigo, á marxe das Mocidades da Falanxe, presentes xa en Galicia. No Teatro García Barbón proxectouse a película xermanófila "O triunfo Nazi en Alemaña". Instálase en Vigo un consulado, que posteriormente sería centro neurálxico da influencia dos nazis na cidade, cos seus propios funcionarios da Gestapo.

Coas primeiras tensións internacionais, as minas galegas de wolframio (Beariz, Varilongo ou Fontao) aumentan a súa relevancia. Establécese unha repartición igualitaria pola neutralidade do país propiciada por Franco, pero de igual forma o importante mercado clandestino ten en Vigo uno dos seus puntos neurálxicos de saída. Había fondeadeiros clandestinos de embarcacións alemás nas Illas Cíes e nas proximidades de Rande, onde os restos dun embarcadoiro en Chapela aínda se coñecen como "a fábrica do alemán".

Un dos exemplos máis visuais do poderío nazi en Vigo foi o embarque, o 26 de maio de 1929, da Lexión Condor. O goberno franquista local quixo manifestar o seu apoio ás forzas alemás e estableceron un desfile militar sen precedentes, presidido polo xeneral Antonio Aranda. Presidiu todos os festexos a cruz gamada, e o desfile, de cinco mil soldados nada menos, discorreu pola Porta do Sol, o Farol de Alfonso e a baixada da rúa Urzáiz, ata chegar ao Berbés, onde as lexións embarcaron en ata cinco transatlánticos: o Wilhelm Gustloff, o Deutsche, o Stuttgart, o Sierra Córdoba e o Robert Lei.

É en Vigo onde Alemaña establece en 1942 unha base permanente de subministración de combustible, co cargueiro Bessel que se establece no medio da ría. O nome en clave da cidade olívica, para as comunicacións abertas, era "Bernardo". As embarcacións alemás podían parar nas  súas proximidades e obter subministración e carga de combustible en tempo record. É certo que en Vigo estableceuse un porto de refuxio neutral, e que ambos os contendentes podían recibir auxilio e apoio durante 24 horas, tras as cales debían abandonar o porto refuxio. Pero non deixa de ser evidente que Vigo era un porto moito máis relevante para o bando nazi.

Á calor da anterior base petroleira, os nazis establecen na ría de Vigo un dos seus principais puntos de encontro para a súa frota de submarinos U-Boots. A ría de Vigo, lembremos nome en clave "Bernardo", era a gorida dos lobos, como a chamaba o comandante Doenitz, xefe da frota, que tomaba Bernardo como un dos puntos fundamentais para as súas mandas de lobos no Atlántico.

Hai presenza actual de polo menos tres pecios afundidos nas proximidades de Vigo. O U-506 afundido polo avión norteamericano Liberator, provocando 48 mortos. O U-134 afundido pola RAF fronte ás Cíes. O U-523 afundido por dúas fragatas británicas, con 17 mortos. outros tantos pecios localizados atópanse na ruta que vai desde Vigo ata Baiona e A Garda. É evidente que a ría de Vigo viviu sanguentas batallas navais e que aínda que en terra gardábanse as formas pola neutralidade establecida polo réxime franquista, a complicidade das autoridades era evidente.

De feito, as listas presentadas tras a Segunda Guerra Mundial revelaban a importante presenza de espías alemáns en Galicia, con base no consulado de Vigo, asociados ás importantes vinculacións da cidade con Suramérica e Portugal. Algúns con nomes tan relevantes como Alten Meyer, Thomas alias Walter Gieze, Alfred Shulz ou Eduard Arnold. Nazis protexidos posteriormente polo réxime franquista. Ata unha trintena de nomes foron establecidos como rede de espionaxe en Vigo, tras os interrogatorios en Nuremberg.

Tal era a importancia de Vigo, tamén en clave de información que se revelaba como o punto de comunicacións internacionais fundamental. Alberto Carballo, ex empregado da Eastern Telegraph Company, nas súas memorias inéditas, comenta que a diario o ministro de exteriores nazi, Joaquim Von Ribbentrop, cruzaba decenas de cables en clave con Xapón, especialmente co príncipe Konoe, e o xeneral Hideki Tojo. Os despachos enviábanse desde Hamburgo e remitíanse desde Vigo, principal liña de comunicación cos aliados en Asia, tras cifralos coas famosas máquinas Enigma ou Lorenzo.

Pero é tras a Segunda Guerra Mundial cando Vigo alcanza, curiosamente, un papel máis relevante na historia europea. Os altos mandos alemáns poñen en marcha a operación ruleta (Der Spinner) que trataba a fuga e posta a salvo dos altos mandos e oficiais nazis a países neutrais. Vigo, como principal porto cara a Sudamérica, tivo un papel fundamental nestas viaxes transatlánticas, ante a pasividade complice do réxime franquista.

Non obstante, moitos mandos alemáns ocultáronse e viviron en Vigo e as súas proximidades; como Walter Kutschman, un dos carniceiros dos campos de exterminio que residiu baixo identidade oculta en Vigo durante varios anos ata fuxír a Arxentina; Heinz Ger Sauer, Comandante da Gestapo que residiu en Soutoaxuste (O Viso) ou Roderick Prince Mann, xefe dos servizos de espionaxe en Galicia que residiu en Sabarís (Baiona) ata a súa morte.

En calquera caso falamos dunha moi potente presenza do réxime nazi na cidade de Vigo, da que quedan elementos materiais, restos fundamentados e unha multitude de bibliografía, tristemente espallada e en moitos casos perdida. Un pasado case descoñecido para a gran maioría dos veciños da cidade que non merece o esquecemento a que se está condenando este capítulo da historia local.

Bibliografía:
Baena, Ana. "Cuando Hitler mandaba en Vigo". Artigo publicado en Atlántico Diario,
Cabanelas, José Ramón. "Vía Vigo"
De Blas, Ceferino. "La huella Alemana". Artigo publicado en Faro de Vigo,
García, Antonio. "La ría de Vigo, el eslabón oculto de Hitler".
Giraldez Lomba, Antonio. "Vigo e a súa colonia alemá durante a Segunda Guerra Mundial".
Meyer, Eliah. "The factual list of nazis protected by Spain"
Moreno, Rafael. "El misterio del submarino nazi de las Islas Cíes". Artigo publicado en ABC
Orio, Manuel. "U-Boots baixo as augas de Vigo"
Prego, Carlos. "Así era a embaixada nazi en Vigo". Artigo publicado en Faro de Vigo
Quiroga, Xavier. " Izan ou dá saca"


29/01/18

O presidente Feijoo visita oficialmente Israel


Desde a Asociación Galega de Amizade con Israel (AGAI) felicitámonos de que finalmente a nosa proposta feita por vez primeira hai xa 11 anos, e pola que levamos traballado dende a nosa propia constitución no ano 2006, vexa finalmente a luz. Porque con certeza haberá un antes e un despois nas relacións entre Galicia e Israel após a viaxe do presidente galego a Israel.   

O presidente Alberto Núñez Feijóo, acompañado polo conselleiro de Economía e Industria Francisco Conde realiza durante esta semana unha ambiciosa viaxe oficial a Israel na que ademais das importantes citas económicas manterá tamén unha xuntanza en Xerusalén na Knesset (Parlamento israelí) co seu presidente, Yuli Edelstein.
A iniciativa ten coma obxectivo principal promover Galicia en Israel como un lugar onde existen importantes sectores estratéxicos que co apoio da Xunta están impulsando a innovación e a Industria 4.0, ao tempo que se está fomentando a captación de investimentos. Deste xeito, a delegación galega que chegou onte martes a Israel estará formada tamén por unha vintena de centros tecnolóxicos e empresas dos sectores da aeronáutica, automoción, robótica, biotecnoloxía, TIC e agroalimentario.

A axenda da viaxe de tres días de duración estará centrada en foros e encontros empresariais. Salientar entre os actos programados unha xuntanza empresarial, que se celebrará o martes en Tel Aviv, entre empresas de Galicia e Israel.

Cómpre resaltar tamén a visita o xoves a capital israelí, en Xerusalén o presidente galego visitará o OurCrowd Global Investor Summit, un evento no que se darán cita importantes investidores, o que permite xerar oportunidades comerciais ás empresas que participan. Será, polo tanto, unha importantísima vía para difundir o ecosistema de emprendemento e innovación que existe en Galicia. No eido da innovación, a misión comercial permitirá dar a coñecer en Israel o Plano Galicia Innova 2020, unha iniciativa que mobilizará 1775 millóns de euros ate 2020 co obxectivo de impulsar a actividade económica e industrial, o que redundará na xeración de emprego e innovación. Un exemplo recente do impulso que Galicia está dando á innovación, é o desenvolvemento da primeira incubadora galega de novos fármacos, pioneira tamén en España, na que a Xunta conta coa colaboración da empresa Janssen e da Fundación Kaertor. Esta aceleradora fará de Galicia un polo de innovación aberto ao descubrimento de fármacos, atraendo a Galicia o mellor talento e favorecendo a captación de investimentos, a transferencia de coñecemento e o espírito emprendedor, buscando que novos fármacos logren chegar ao mercado. 

Neste sentido, a viaxe a Israel tamén servirá para informar da aceleradora Business Factory Auto (BFA), na que están implicados todos os axentes da automoción galega e coa que se estima unha mobilización de 20 millóns de euros ate 2020. Durante os diferentes foros e encontros empresariais programados, a Xunta dará a coñecer a nova Lei de implantación empresarial, que ten como principal reto fortalecer e mellorar a competitividade do tecido empresarial afincado na Comunidade e atraer, ao mesmo tempo, novos proxectos con máis simplificación, reducindo á metade os prazos de tramitación, manténdose todas as garantías e ofrecendo máis facilidade para acceder a solo industrial e máis incentivos fiscais para favorecer a chegada de novas firmas coa colaboración das administracións locais a través dos Concellos Emprendedores.

Neste mesmo eido, para facilitar a captación de novos investimentos, a Xunta informará de que conta coa Oficina Doing Business, unha plataforma pública online que se constitúe como unha canle directa con cidadáns e empresas para suprimir barreiras e impulsar novos proxectos.

En definitiva, a misión comercial a Israel busca novas vías de investimento, colaboración e alianzas estratéxicas nun dos mercados máis punteiros a nivel internacional como é Israel, unha gran potencia en solucións innovadoras para a agricultura e a alta tecnoloxía, ámbitos tamén estratéxicos para o futuro de Galicia. De feito, as exportacións galegas a Israel aumentaron no 2016 un 23% máis que en 2015, cuadriplicando as rexistradas en 2009. En 2016, ademais, 121 empresas galegas exportaron ao Israel, un 70% máis das que o facían oito anos antes. 

26/01/18

Vésperas dun 27 de xaneiro. Por Micheline Wolanowski & Ania Horszowski

Micheline Wolanowski
Ania Horszowski

Por Micheline Wolanowski e Ania Horszowski*

Dicía Elie Wiesel, escritor e sobrevivente de Auschwitz e de Buchenwald, que para el a  indiferenza era a personificación do Mal. E para que o Mal non se personifique máis, para que o respecto polas vítimas que houbo ata as vésperas mesmas dun 27 de xaneiro de 1945 non se quebre de vez e para que Europa, en todos e cada un dos seus recantos, conserve o legado de dignidade dos que se alzaron contra ese Mal, escribimos agora estas liñas.

Escribimos agora, en vésperas doutro 27 de xaneiro, nós, mulleres xudeas, a quen nos tocou vivir uns tempos de devastación e persecución. Nós, mulleres de Europa, que de súpeto perdemos familiares, amigos, as formas sinxelas e felices da nosa vida e do noso mundo, e que, por unha mistura de loita e de acaso ao límite, evitamos o exilio prematuro, definitivo e atroz desta vida, un exilio que o nazismo trazara para nós sen remedio.

Podemos, pois, conter o alento máis unha vez e lembrar aqueles días, para que o seu significado real non se perda nunca entre as xeracións vindeiras.

Escribimos agora, moitos anos despois de termos percorrido esa xeografía dos guetos, dos campos de concentración, do racismo...Escribimos agora, tamén con tristura, con preocupación, co corazón xeado cando presentimos, de novo, como unha sombra envelenada, esa indiferenza e esa mesma acusación obscena de outrora, signos inquietantes de odio e de prexuízos.

Escribimos agora desde Galicia, a onde as tribulacións e os vieiros da vida nos trouxeron e onde a nosa memoria atopou un agocho, un xeito de sosego. E porque sabemos que tamén houbo galegos que non regresaron nunca dese arquipélago de morte que foi Mauthausen, tamén por eles escribimos, desde a irmandade da dor e da lembranza.

Desde os milleiros de nomes anónimos que foron conducidos ao exterminio, ata os nomes doutras mulleres (grandes mulleres xudías e non xudías, como Milena Jesenská, como Edith Stein, como Gertrud Kolmar...) que tamén foron asasinadas daquela e cuxa obra e cuxas vidas servirán de exemplo para unha existencia máis cívica e máis libre; por todos eses nomes escribimos agora, en vésperas dun 27 de xaneiro, para que non se impoña a indiferenza perante ese Mal.

*Micheline Wolanowski & Ania Horszowski, son supervivintes do Holocausto e residentes, respectivamente, en Vigo e Caldas de Reis.